LufiaxYondaime

ก็...ตามชื่อน่ะแหละ ไปญี่ปุ่นมาค๊าบบบ>[]<ฮิ้ววว กรี๊ดหน่อยเร๊ว
10วัน8คืน พอดีเด๊ะ ไปเกียวโต เป็นทัวร์กับโรงเรียน
 สนุกมาก แต่ก็โคตรจะเหนื่อย
ยาวนะ? รอบนี้เดินทางมีรูปนิดหน่อย แต่เอนทรี่ต่อไป จะเริ่มเยอะขึ้นๆ 555

ไม่ได้จะอัพให้อิจฉาเล่น แต่ว่า....โดนท่านผู้มีอุปการะคุณหลายท่านบ่นมา
"เมื่อไหร่จะอัพบลอคซักทีวะ" 
"มรึงไปญี่ปุ่นมก็เอามาอัพเซ่"
"จะดองเค็มไปถึงไหนดองอย่างนี้แมร่งปิดไปเลยดีกว่า"
ฯลฯ.....  ก่ะ จัดให้ก่ะ-   -'' ขอโทษก่ะ....
(เหมือนจะแอบMไม่โดนด่าไม่อัพ เอ๊ยย ไม่ใช่ๆ )

ขอโทษอีกรอบแล้วกันที่ดอง ไม่ได้วาดรูปมอาพด้วย สัญญาแล้วแท้ๆ 555
ขอเบี้ยวต่อนะ ไปเป็นเอนทรี่หลัง จบเรื่องญี่ปุ่น โอเค๊? (ไม่โอก็โอเหอะ 5555)

เอาล่ะ เข้าเรื่อง ค่าเดินทางทั้งหมด เกือบๆ 4 บิ๊บบบ (เซนเซอร์)
ท่านแม่ที่เคารพเป็นผู้มีอุปการะคุณออกให้.... ส่วนpocketมันนี่ ลูกหาเองนะลูก
อ่าว...ชิท ทำไงละ เลยต้องไปเที่ยวเรี่ยไรจากท่านผู้มีอุปการะคุณท่านอื่น (ท่านตาท่านยาย+ญาติๆ)
เรี่ยไรมาได้ราวๆ9พัน ท่านแม่ช่วยสมทบทุนอีก100กับ16บาท
รวม มีหมื่น16บาท.....แลกได้ราวๆ3หมื่น2พันเยน 
แล้วเพื่อนก็โทรมา กรูแลกได้4หมื่น.... (บอกให้กรูอิจฉาเล่นเพื่อ?)
-  -''เอาเหอะ กิน+ของเล่นน่าจะพอ ไม่พอก็ต้องพอวะมีแค่เนี๊ยะ

ต่อมา กระเป๋าก็ไปยืมกระเป๋าชาวบ้าน หนักจิ๊บ ตอนไปญี่ปุ่นถึงรู้ว่ามันต้องลาก2ล้อ
แถมต้องลากเอียง ปวดไหล่โคตร ไม่ได้สบายเล้ยยยย จัดกระเป๋ายัดๆๆ
เอาเสื้อผ้าเสื้อกันหนาวยัดไป

การแสดง? ไปนู่นต้องมีการแสดง เวรกรรมกรูอีก ไม่แสดงไม่ได้อ๊ะ?
เลยจำเป็นต้องควงพลอง เพราะจารย์บอกว่า ใครไม่ทำอะไรไม่มีความสามารถพิเศษ
จะให้ไปรำ ........ฆ่ากันดีกว่างั้นอะ -  -'' ขอเหอะ รำยากจะตาย
ได้นาฏศิลป์เกรด2 รำห่วยกว่าผู้ชายยังจะให้ไปรำเนี่ยนะ ฆ่ากันดีกว่า
ทีนี้พอเลือกควงพลอง ทำไงล่ะ? จะเอาพลองขึ้นเครื่องยังไง? ต้องมาคิดอีก เวรกรรมกรู...
ไม้พลองมันยาวเกือบๆ2เมตร จารย์เสนอความเห็นว่า ตัดครึ่งสิ แล้วเอาสก๊อตเทปพัน
ไม่อยากจะบ่น.........ใช้อะไรคิดอ๊ะ -  -'' พลองก็พลองชมรม พลองมีครู จะไปตัดได้ไงล่ะ
ตัดไปแล้วเอาเทปพัน คิดว่ามันจะอยู่เร๊อ!!! ควงไปก็กระเด็นพอดี เฮ้อ...
สรุปคือ ใช้ท่อPVC แบบมีเกลียวหมุนถอดประกอบได้ 3ท่อน
ตอนแรกมันเป็นแบบท่อPVCเปลือยๆ โคตรเบา ไม่บาลานซ์ พี่มันเลยเอาเทปกาวมาพัน
หนักเกินอีก ชีวิตT-T...ควงไปปวดแขนไป กลับมากล้ามขึ้น

 
ปัญหาหนักสุดคือ กล้อง
ชิท ไม่มีกล้อง ไอ้กล้องไม้ขีดไฟ (กล้องไบรก้าอันโคตรเล็ก)มันก็ห่วย จะเจ๊งแหล่ไม่เจ๊งแหล่
ใส่ถ่านก็ดูดถ่าน ถ่านพึ่งซื้อถ่ายแป๊บเดียวหมดซะงั้น ถ่ายรูปมาก็อย่างกะรูปถ่ายวิญญาณ
ตรงกลางชัดรอบๆเบลอ ไม่ใช่ชัตเตอร์นะเฟร้ยยย -  -*
กล้องใหม่  ท่านแม่ก็บอกว่า ไม่มีตัง -  -!!  โอ...ชิท ทำไงล่ะเนี่ยกรู
จะไปยืมชาวบ้านก็ไม่ได้ มันเจ๊งขึ้นมานี่ตายๆๆๆๆ  เครียดด
ไปได้แต่ไม่มีกล้องนี่มันสุดๆเลยนะ
เครียดอยู่2-3ก่อนวันจะไป
สุดท้ายพ่อก็เอากล้องใครไม่รู้มาให้ ปรากฏว่ามันถ่ายได้32รูป...เอารูปออกก็ไม่ได้
โอ้วว จำเริญ เลยต้องใช้กล้องมือถือตัวเองถ่าย ........กระซิกTT^TT

เช้าวันที่17 นัดที่สนามบินเชียงใหม่เวลา4โมงครึ่ง
ท่านพ่อท่านแม่มาส่ง ก็รับเอกสร พาสปอร์ท ฯลฯ
 แล้วครูก็ให้เขียนอะไรไม่รู้ ก็เขียนๆไป ทุกคนกระดี๊กระด๊ากันมาก...ก็ดีตื่นเต้นนิดหน่อย
ละไอ่กวาง คุณเพื่อนสนิทก็โผล่มา

**จีบได้จะเป็นนายหน้าให้ เอ๊ยย ใครจะไปขายเพื่อนได้ลงคอ โฮะๆ
**คุณสมบัติผู้สนใจ หล่อ พ่อรวย ไม่รวยมันไม่สน กร๊ากก กรูแซวเล่น

"มรึง ~กรูมาส่ง แล้วก็นี่เสบียง" โอ...มันหิ้วหมูปิ้งมาให้กินกะให้กรูไปกินญี่ปุ่นเรอะ
กำลังจะซึ้ง มันก็ยื่นตังพร้อมกับลิสต์รายการของที่ฝากซื้อ เอานี่ฯลฯ นี่ นะ
-    -"........เออ


**จบไปแล้วยังต้องมาใส่ชุดน.ร ทะแม่งๆยังไงไม่รู้เหมือนเด็กโข่งอีกตะหาก อนาถๆ รู้ความแก่ตัวเอง
**ตัดผมมา ไม่ได้ไว้ผมแบบรูปหัวบล๊อคแล้ว ร้อน ชอบผมสั้นมากกว่า ปัจฉิมเสร็จก็ไปตัดเลย
**โคตรจะแมนอะรูปนี้ แมนไปไหนอะกรู-  -'' เค้าไม่ใช่ทอมน๊า โฮกก(กลัวตัวเองโหมด)

ซักพักก็เช็คกระเป๋าชั่งน้ำหนัก lodeกระเป๋า
ชั่งไป 16กิโล อืม.... หนักนะเนี่ย 
แล้วท่านพ่อกะแม่ก็จากไป แล้วเจอกันนะลูก พ่อกะแม่มีธุระ
(ห๊ะ...ทิ้งกันอย่างงี้เลยเรอะ =  =")
ส่วนไอ้คุณพี่ มันก็ดาบเครื่องรางไปใส่แล้วก็มาส่งไม่ทัน เครื่องออกทุ่มนึง
คิดดูนะ มันกะจะมาตอน6โมงครึ่ง จะบ้ารึไงฟ๊ะ!!! เค้าก็ต้องไปนั่งรอในไอ้ห้องนั่งรอดิ
(ไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไรขอเรียกงี้ละกัน)
สุดท้ายมีแต่ไอ่กวางคนเดียวที่รอจนเข้าเกท กระซิกก เพื่อนกรูรักมรึงว่ะT^T

**อีนี่มีแต่ตังเยน มีตังไทย เป็นเหรียญอยู่20บาท แม่ให้ไว้โทรกลับบ้านตอนขากลับ
เพื่อนบอก แม่มรึงนี่โคตรรักมรึงเลยเนอะ... อยู่สนามบินจะกินน้ำยังไม่ได้เลย -  -''
(เหตุเกิดเมื่อเกิดอาการหิวน้ำตอนอยู่ในสนามบิน สุดท้ายก็นั่งรอไปกินบนเครื่อง)
เหมือนเป็นทัวร์อนาถาไงไม่รู้ 5555 แต่ก็ฮาๆดีได้ประสบการณ์

บนเครื่อง นั่งตรงกลางเครื่อง ติดทีวีจอใหญ่ๆอีกตะหาก อ๊าาากก ตูจะดูท้องฟ้าๆๆ
ขึ้นเครื่องบินมันต้องนั่งดูท้องฟ้าเซ่!!! ความฝันของนู๋......
แถมมีจารย์กะรุ่นน้องอีกคนนั่งขนาบข้าง ฮือออ
(ได้นั่งกะไอ้น้องนี่ตั้งกะขาไปยันขากลับจะตามจองล้างจองผลาญกันไปถึงหนายย=  =)

เราไปสายการบินไทยนะ สวัสดีค่ะ การบินไทยร่วมกับ Star aliance
(มันต้องอ่านประมานแอลิแอนซ์ไรเทือกๆนี้ปะ) พี่แกอ่านไม่แอลลี่ แอลเลี๊ยนซ์ ก็อะไรซํกอย่าง
ตอนสาธิตการใช้อุปกรร์บนเครื่อง เพื่อนกระซิบมาจากเบาะหลัง
"มรึง คนสาธิตผู้ชายหล่อว่ะ>_<"
......กะคนสาธิตอุปกรณ์ยังไม่เว้นนะมรึง.....(ก็หน้าตาดีอะ ใช้ได้ แต่ไม่ได้ปลื้ม 55555)
แล้วก็นั่งฟังกัปตันทักทาย สวัสดีครับกระผมกัปตัน ..............และลูกเรือ ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ท่านบลาๆๆๆ
ขอเปลี่ยนกัปตันเป็นพี่ก้องได้ปะ (อ้างอิงจาก สงครามนางฟ้า ไม่ได้ดูหรอก ดูพระเอกแล้วก็เปลี่ยน)
กร๊ากกก ถ้าจริงนี่ กัปตันขรา สนใจเด็กแถวนี้มั้ยคร๊า 555 คุกๆ ล้อเล่นๆ
สนุกดีนะ นั่งฟังภาษาอังกฤษแอร์เอย กัปตันเอยพูดบนเครื่อง สำเนียงไฮโซดี


ของกินๆๆๆ เรามาว่าถึงของกินกันดีกว่า

อร่อยดี แถมจารย์ไม่กินไอ้หนมปังแฮมๆเลยลาภปากได้กินตั้ง2ชิ้นแน่ะ
ชิ้นนึงก็ใหญ่นะ อันประมาณ ฝ่ามือได้ ใหญ่พอดู อร่อยดีๆ
แต่ยังไม่จบแค่นั้นครับ ระหว่างนั่ง 55นาทีไปกรุงเทพ อีนี่ล่อน้ำไปอีก
น้ำส้ม น้ำเปล่า แล้วก็ชาเขียวอีก2 (เพื่อนบอก มรึงเป็นไดโว สูบน้ำรึไงวะ...)
แล้วรุ่นน้องที่เป็นกระเทย ชื่อน้องเบียร์ ก็ไปแจกขนมจีบคุณสจ๊วตเล่น -   -"
จำไม่ได้ว่าอะไรมั่ง แต่มุกแต่ละมุกหวานหยดจนแทบลงไปอ้วก เล่นไปได้ 555 แต่ก็ฮาดี
มันก็ไปแหย่ๆขอของเล่นเค้า ก่อนเครื่องจอดคุณสจ๊วตผู้ใจดีก็เอาของเล่นมาโยนให้คุณน้อง
แน่นอนว่า อีนี่ก็ไปฉกชิงวิ่งราวมากะเค้าด้วย กรี๊ดดด ของเล่น หนูจะเอาของเล่นน>[] ก็เลยใช้รุ่นน้องที่นั่งข้างๆให้หยิบให้ (ชื่อฟลุ๊ค)
รุ่นน้องมองหน้า... จะดีเหรอพี่?
นู๋พึ่ง6ขวบ>_ ก็ได้ตัวต่อของเล่นมา เป็นรูปมด (สำหรับเด็กอายุไม่เกิน6ขวบอีนี่...เด็กโข่งได้ข่าวว่า18แล้ว)
แล้วอาจารย์ที่นั่งข้างๆก็ พูดเปรยขึ้นมาเป็นประโยคบอกเล่าว่า...
อืมม ครูมีหลานนะ หลานครูน่าจะชอบอะไรแบบนี้
-   -".............
ก็เลยเอาของเล่นให้อาจารย์ไป เอาไปให้หลานอาจารย์นะคะ
ไม่ได้อยากได้อะไรมากมายอยู่แล้ว เอาไปเหอะ =_=

ลงจอดที่สนามบินสุวรรณภูมิ
โห...จะกว้างไปไหนอะ เครื่องจอดก็มีรถบัสมารับอะไรจะกว้างปานนั้น
ข้างในก็แบบ ห้างยังอายอะ ของขายเยอะมาก กว้างด้วย ท่าทางจะเปลืองค่าแอร์น่าดู...
ร้านส่วนใหญ่ก็พวก Duty Free น้ำหอม ของแบรนด์ ธนาคารแลกตัง มีเยอะมากอะ
(Duty Freeก็แพงอยู่ดี -  -ฉะนั้น อย่าไปยุ่งกะมันเลย)
จารย์บอก ก็ทำเป็นไปลองน้ำหอมสิ แล้วก็ฉีดๆใส่ตัว แค่นั้นก็พอแล้ว
โอ้.....มันเป็นเช่นนี้เอง
ธนาคารเยอะมากอะ มีหลายสาขา เดินเที่ยวจนขาลากได้เลย
ต้องรอประมาณชั่วโมงครึ่งมั้งกว่าจะขึ้นเครื่อง ขึ้นเครื่อง4ทุ่มอะ
ก็เอาตังที่ไอ่กวางฝากซื้อของไปแลก
ก็มีเพื่อนคนนึง แม่มันไม่ยอมโอนตังมาซักที
มันก็โทรๆไปหาแม่แล้วก็โดนแม่ด่า แม่กำลังเขียนเช็คอยู่ เพื่อนอีกคนก็เลยลงความเห็นว่า
มีตังแค่ไหนเอาไปแลกก่อนดีกว่า อย่างน้อยก็ติดตัวไว้
ก็ไปแลกได้มาราวๆพันเยนมั้ง แล้วไอ้คนเนี๊ยะ ถือกระเป๋าของครูไว้ ครูฝากถือ
ข้างในก็มีสุนทรพจน์ของผอ. ฯลฯ ที่ต้องใช้ตอนไปญี่ปุ่น แล้วตอนแลกตังมันก็ลืมทิ้งไว้
(ไม่อยากจะบอกว่าไปรู้ตัวที่สนามบินคันไซ-  -")

ละก็ขึ้นเครื่อง นั่งกะไอ่ฟลุ๊กอีกแล้ว แต่อาจารย์แลกที่นั่งกับเด็กอีกคน
เราก็เลยแลกที่นั่งไปนั่งกะเพื่อนเราด้วย นั่งกลางอีกแล้ว อะไรกะที่นั่งกลางนักหนาฟะ....
กรูจะดูท้องฟ้า(ที่ไม่ใช่คน) ก๊าซซซ>[]<

มีของกินอีกแล้วพระเจ้าจอร์จ!!!!
(เพื่อนมองหน้า มรึงพึ่งกินไปไม่ใช่เรอะกินไหวเรอะ) สามารถเฟ้ย!!!!
ไม่ทราบว่าจะรับ เสต๊คเนื้อรึว่าจะทนแพนงกุ้งดีครับ
เนื้อ....ไม่กินเนื้ออะ  แพนงกุ้งค่า>[]
โอ้วจอร์จ มันยอดมาก กุ้งตัวบะเฮ้ง สุดยอดดดด กรี๊ดดด แฮปปี้ มีควมสุขที่ซู๊ดดด
นั่งกินไปยิ้มไปเพื่อนบอก เปรมเลยสิมรึง -  -
โฮะๆๆๆ ของกินจงเจริญ ชั้นรักของอร่อยๆ
กินเกลี้ยงยกเว้นข้าวเหนียวแดงกะยำมันๆ ไม่อร่อย-_-" เพื่อนเอาผลไม้มาโยนให้กินด้วย
อิ่ม อาหย่อย~ แต่ยังไม่หมดแค่นั้น งวดนี้กิน น้ำแอปเปิ้ล ส้ม น้ำ ชาเขียวร้อน ชาฝรั่ง
แล้วก็ตบท้ายด้วยน้ำอีกแก้ว รวมน้ำนับจากเครื่องแรก ร่วม10แก้ว
เพื่อนมองหน้า มรึงเอาไปยัดไว้ตรงไหนวะ.... กินเยอะจนกรูกลัวเลยอะ
กินเยอะจนพี่แอร์เอือนรอา 555 ขอโต้ดก่ะ ตอนแรกกะจะกินไวน์ด้วยแต่เค้าไม่ให้กินอะ
ชั้น18แล้วน๊า โฮToT อดกินไวน์แดงดีๆบนเครื่องเลย ปกติไม่กินหรอก แค่สะดิ้งอยากกิน
เดือนทางประมาณ6ชั่วโมง ถึงนู่น 6โมงตามเวลาในท้องถิ่น เค้าเร็วกว่าเรา2ชั่วโมง
ถ้าบ้านเราก็ตี4อะ  เค้าหลับกันหมด อีนี่...ที่แรดกชาไปทั้งสิ้น4แก้ว ตาสว่างค๊า
เวรแล้วไง ทำไงล่ะน่ะ เค้าหลับกันหมด นอนไม่ด๊ายยยย ไฟก็มืด ทีวีก็ไม่มีดู
อ่านหนังสือวาดรูปเล่นก็ไม่ดี โอ๊ยยยๆ ฟังเพลงก็มีแต่อะไรไม่รู้
ช่องแรกธรรมะ
ช่อง2เพลงไทยสากล แมร่งมีแต่เพลงอกหัก เปิดเพลงสมหวังไม่เป็นรึไงฟะ
ช่อง3เพลงจีน
ช่อง4เพลงคลาสสิค
5-6เพลงสากลมั้งจำไม่ได้ มีแจ๊ส ด้วย
แล้วก็10-12นี่เหมือนจะเป็นเพลงญี่ปุ่น กะฮิปฮอป
........ไม่มีอะไรฟังเลย ฟังนานๆก็ปวดหู ฟังครึ่งเพลง โยนทิ้งชาตินึงค่อยกลับมาฟังใหม่
กลับไทยมาเล่าให้ท่านพี่ที่รู้จักกันฟังพี่แกบอก
"พี่ละนับถือเลย อยู่เฉยๆได้ตั้งหลายชั่วโมงโดยไม่มีทีวี ไม่มีอะไรทำ"
.........ก็นู่นอนไม่หลับอะTT^TTจะให้ทำไงอะ
ถึงเช้าตลอดการเดินทาง อีนี่ไม่ได้หลับแม้แต่นิดเดียว นั่งดูเพื่อนหลับ
แถมระหว่างทางมีฝนฟ้าคะนองฟ้าแลบด้วย ระทึกใช้ได้... เครื่องจะเป็นไรมั้ยเนี่ย
ท่านพี่บอก เครื่องตกแล้วถ้าแกรอดแกก็ได้ขึ้นฟรีตลอดชีพนะเฟ้ย
.........นู๋ไม่อยากลองก่ะ ต่อให้รอดนู๋ก็คงไม่ขึ้นมันอีกแล้วอะ เครื่องบิน ลากันที
ขอตายบนพื้นได้มั้ยอะ -  -"
ตอนใกล้ๆ6โมง หน้าต่างซีกขวา ฟ้าเริ่มสว่าง คงเพราะมันอยู่ด้านพระอาทิตย์ขึ้น
ฟ้าที่ออกเหลื่อมฟ้าส่วนข้างล่างเป็นสีส้มๆ สวยดี ไม่มีรูปอะ =  =''โทษที
ใกล้จะถึงแล้วสินะ (ไม่มีข้าวเช้าเหรอก๊ะ...T-T)
แล้วก็ลงจอดที่สนามบินนานาชาติคันไซ โอซาก้า เวลาท้องถิ่นโดยประมาณ6โมง
ก่อนลงขอไพ่มาด้วย 5555

จบวันแรกต่อเอนทรี่หน้า^^

***เรื่องเล่าเช้านี้ เรื่องหน้าอับอายของลิงป่าโลเทค
เข้าห้องน้ำบนเครื่องแล้วดันใช้ไม่เป็น ยืนงงอยู่ในห้องน้ำ
มันกดน้ำตรงไหนฟะ -  -"? รึยืนเฉยๆแล้วมันจะสูบลงไปเอง (พูดเป็นการ์ตูนไซไฟไปได้)
แล้วก็เหลือบไปเห็นป้าย ให้ปิดฝาแล้วค่อยกดปุ่ม ถึงจะเข้าใจในชีวิต เป๋ออย่างแรง
โอ้...เกือบไปแล้ว เลยทำตาม ซู่มมมมมมมมม เหมือนมันจะอัดหายลงไป
ยืนเหงื่อตก น่ากลัวชิบเป๊ง.....
เล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนขำ บอกว่าดีนะที่ยังออกจากห้องน้ำได้
กรูนึกว่ามรึงจะออกจากห้องน้ำไม่เป็นด้วย
(อยากจะบอกว่าตอนแรกก็เปิดไม่ออก -  - แค่ไม่เล่าแค่นั้นเอง 55555)

ปล.เรื่องรูป ดองไว้ก่อนละกัน มีเรื่องกลุ้มนิดหน่อย
ไปตัดแว่นมา สั้นขึ้นเยอะมาก จาก550เป็น650 เอียงป็น300
กรูจะบ้า...... อุส่าห์พยายามไม่เล่นคม ไม่ทำCG เหมือนไม่มีความหมายเลย
สายตาเปลี่ยนมาได้ราวๆ3-4เดือนแล้วปวดตา ปวดหัว แต่แม่ไม่มีตังเปลี่ยน
ชีวิต -_-" (เอาตังไปญี่ปุ่นมาเปลี่ยนแว่นไม่ได้อ๊ะ?)จะเปลี่ยนก่อนไปก็ไม่ได้
เอาพอคเก็ตมันนี่ไปจ่ายค่าแว่น ไปนู่นก็ไม่มีตังกิน อืมมม เป็นเรื่องเครียดตอนนี้
เฮ้อ...... ที่มันสั้นขนาดนี้เพราะว่ามันสั้นตั้งแต่เกิด คลอดก่อนกำหนด ทำนองนั้น
ตอนเล็กๆก็งงๆ ทำไมมันไม่ชัดหว่า สงสัยทุกคนคงเห็นแบบนี้ล่ะมั้ง เฮ้อ...
เฟล-_-"รู้สึกแย่ อยากวาดรูป อยากทำ CG แต่ถ้าทำ สายตามันก็คงแย่มากไปกว่านี้
หมดเรื่องบ่นแค่นี้.........

ปล2.
แต๊งเจ๊นิมมากมายที่มาช่วยเปลี่ยนธีมบล๊อค กร๊ากกก รักเจ๊ จุ๊บๆ>[]<
**ส้มสะเดิด อย่าถามว่านึกไงนะ ไม่รู้ดิ สดใสดีมั้งสวยดีออก 555555
แค่เบื่อๆสีฟ้าน่ะ จะเอารูปมาแปะก็ยังไมได้ลงCG วาดน่ะวาดแล้ว แต่ไม่ได้ลงสี....
รูปท่านรุ่นที่4สุดที่เลิฟ 5555 สนองนี๊ดๆ
 

edit @ 15 May 2008 02:19:19 by LufiaxYondaime