กรูเหนื่อย....

posted on 22 Jun 2008 22:38 by lufia

ไปแข่งดาบไทย(แข่งกระบี่)กีฬาเฟรชชี่มา ได้เหรียญเงิน
อยากจะบอกว่าได้ซ้อมแค่2วันแล้วเป็นอะไรที่....อาบเหงื่อจริงๆ เหนื่อยโคตร
วันแรก5โมงถึงเที่ยงคืน วันต่อมาก็หนักพอดันซ็อมเสร็จเล่นเอาไม่มีแรงเลยเวียนหัว
ซ็อมหนักอะ แต่ไมได้หักโหดมมากถึงขนาดเดี้ยงจนแข่งไม่ได้
(คนสอนดี ฮาๆ ภูมิใจท่านพี่ที่เลิฟฟ)

แข่งตั้งกะเช้ายันบ่ายๆเย็นๆ เจ็บก็เจ็บโดนหวายหวด แดงช้ำไปทั้งตัว ทั้งแขนทั้งขา
สะโพกก็เดี้ยง.....ซ้อมน้อย ไปตีพลาดรู้ชัดเลยว่าตัวเองกระจอก เพราะแทบไมได้ซ้อม
คนอื่นเค้าซ้อมกันเป็นอาทิตย์ ซ้อมแมร่ง2วันยังอุส่าห์ได้ที่2ก็ดีแล้ว....พอใจละ
กลับบ้านอาบน้ำสระผมฟังเพลง ลงไปนอนกำลังจะพัก
พวกแมร่งโทรมาให้ไปคณะ......

ว๊ะ-   -* อะไรกกรูนักหนาวะ เหนื่อยก็เหนื่อย ปวดหัวไข้ขึ้น เจ็บระบมไปทั้งตัว
ยังจะมาให้กรูฝืนสังขารไปคณะอีก....แล้วใช่เรื่องมั้ยเนี่ย ที่พึ่งสระผมจะต้องทาเจลติดกิ๊บอีกเพื่อไปคณะ?
...............................................................................
กรูจะพักว้อยยยยย ไม่ได้เทพไม่ได้มีใครมาฮีลได้จะได้หายบาดเจ็บในชั่วพริบตา

ก็แบบ แมร่ง ไม่ไปพวกมันก็จะโดนรุ่นพี่เล่นอีก ไปก็ได้วะสงสาร(แต่โคตรจะไม่สบอารมณ์)
ไปถึงก็เดินฉึบๆไปก็มีรุ่นพี่มาคุยด้วยได้นั่งพัก ได้อะไร พักซักพักก็มีรุ่นพี่มาคุยด้วย มาชวนคุย
(ไม่รู้ทำไมดึงดูดรุ่นพี่เหลือเกิน หน้าตาตูเป็นมิตรขนาดนั้นเลยเหรอ....?)
คือไม่ได้นั่งเฉยๆอะ มีคนมาแหย่มาคุยมาอะไรด้วยตลอด
แต่ตอนกลับนั่งรถกลับไปหอเพราะเดินไม่ไหว
เพื่อนมาบอก แกคุยกับรุ่นพี่เอยะอะ รู้มะพี่เค้าไม่ชอบใจ เค้าหมั่นไส้

เอ๊า!! เค้าทักกรูก่อนอะ เค้ามาคุยกะกรูเองอะ กรูผิดมั้ย

กรูไม่ตอบก็ว่ากรูปีนเกลียว

กรูคุยด้วยก็บอกไม่ชอบไม่สมอารมณ์?

ถามหน่อยเหอะ ถ้าไม่ชอบแล้วแกอะจะคุยกะคนที่แกไม่ชอบบ่อยๆเหรอ?

ใครจะไปอยากคุยด้วยวะ ไม่ได้เข้าข้างวตัวเอง


ถ้าเค้าไม่สบอารมณ์ไม่อยากคุยเค้าจะมาคุยกะตูทำไมฟะ

พวกแมร่....จะให้ทำยังไงถึงจะพอใจวะ?

คุยด้วยเหตผลเป็นมั้ย? คุยให้รู้เรื่องภาษามนุษย์เป็นมั้ย? ไม่ใช่สักแต่ด่าๆ

ทุกอย่างมี2ด้านพวกแม่งเคยมองมันครบมั้ย มองแต่ด้านในมุมมองของตัวเอง บ้าเอ๊ย

มีอีก ......
       ตอนเดินแถวรวม เค้าเรียกให้รวม ก็แมร่งขาเจ็บอะ มันเดี้ยงทั้งตัว
อุส่าห์ให้ไปก่อนอุส่าห์หลีกทางให้....ก็ยังจะดันจะผลักจะเร่งกรูอีก-  -*  พวกแมร่ง....
กรูเจ็บเว้ยยยย แมร่งมาโดนหวายตีทั้งตัวเหมือนกรูมั้ย
ขอถามหน่อยเหอะโดนตีงี้แอกจะไหวเท่าชั้นปล่าวเหอะ-  -*
มีอีกครั้งที่แบบ โดนเร่งจนปึ๊ดอะ "เร็วๆดิ๊!!!"
-   -*กรูเหนื่อย กรูหงิดหงิด กรูเจ็บ กรู....ไม่ทนแล้ว ไม่ไว้หน้าใครแล้ว อย่าคิดว่ากรูจะไม่ตอกกลับ
เท่าที่ผ่านมาเห็นว่าเป็นเพื่อนหรอกถึงไม่ได้ด่าแรง แต่นี่มันเกินลิมิตแล้ว
"ก็เจ็บอ๊ะ" (แหกปากตะโกนใส่หน้าทำหน้าโคตรไม่พอใจ-  -*)
พวกแมร่งยังทำหน้าไม่พอใจใส่อีก กรูต่างหากที่ไม่พอใจ.....
เลยเดินไม่สบอารมณ์ไปหลังแถวแล้วก็บ่น
"กรูเจ็บ กรูวิ่งเร็วไม่ไหวนี่มันผิดใช่มั้ย?"
หันมามองทำหน้าเคืองกันหมด
อะไร.....กรูพูดความจริงแล้วทนฟังไม่ได้รึไง? คิดว่ากรูตอกกลับไม่เป็นรึไง..
ชั้นไม่ได้มีความอดทนสูงขนาดนั้นนะเว้ย คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน หาเรื่องใคร พูดกับใครอยู่?
อยากมีเรื่องไม่พอใจก็ว่ามาตรงๆ
ทำนองนั้น.... แล้วก็แบบให้เพื่อนมีเพื่อนผู้ชายจะไปส่งที่หอ (ความจริงเดินไปก็ได้แต่เดินช้าๆ)
ก็แบบ มรึงจะแมนไม่ถูกกาละเทศะไปไหน จะมาผยุง มาช่วยจับแขนลากพาเดิน
กรูเจ็บ -  -* เว้ยยย แล้วอะไร ถือดียังไงมาแตะเนื้อต้องตัวชาวบ้านฟ๊ะ

เกลียดชมัดไอ้พวกแมนไม่ถูกกาละเทศะ ก็แบบ บอก "เฮ้ย...ไม่ต้องจับก็ได้ อย่าแตะ เจ็บ...."
ก็แบบบ่นๆปรมาณอะไรรังเกียจเหรอ สะดิ้งเล่นตัวอะไรทำนองนี้
เออ....รังเกียจพอใจมั้ย พูดเองนะแมร่ง ก็กรูเจ็บอะ หัดดูกาลเทศะหน่อยได้ปะ
กล้าดียังไงมาแตะชาวบ้านฟ๊ะ พ่อแม่เห็นนี่พ่อแม่ชั้นไม่เอาไว้แน่ ให้มันน้อยๆหน่อย
พวกแมร่งแมนเอาหน้า -  -* จะทำก็ทำให้มันดีๆหน่อยได้มั้ย

แล้วมีคำนึงที่มันแซว ที่ทำให้เราโมโหมาก...จะแซวขำๆก็ไมได้ว่า
แตมันไม่ขำแล้วมันก็ไม่ได้ถูกที่ถูกเวลาด้วย...มุขไม่ฮาพาเพื่อนเครียด

"ถ้าเล่นแล้วเจ็บงี้จะเล่นดาบทำไม?"

.........แล้วมันหนักหัวใครอะ....ชั้นเล่นชั้นเจ็บชั้นก็เจ็บคนเดียวแล้วแกเกี่ยวอะไรเหรอ?

ชั้นชอบ ชั้นเล่นแล้วมีความสุข แล้วไง... เจ็บก็แค่เจ็บแป๊บเดียว ช่างหัวชั้นสิ

แล้วชั้นก็เล่นก่อนที่จะเข้าม.ช.ด้วย มีสิทธิ์อะไรไม่ให้ชั้นเล่นเหรอ?

ชั้นไปแข่งมา พวกแมร่งเคยรู้อะไรมั้ย มีหน้าไปบอกพี่เค้าว่าชั้นไปธุระกับผู้ปกครอง

พวกมรึงเคยคุยกันมั้ย? เคยรู้อะไรมั้งมั้ย กรูไปแข่งกรูเหนื่อยกรูเจ็บ

เคยไปเชียร์มั้ย ก็ไม่ กรูไปแข่งคนเดียวหัวเดียวกระเทียมลีบ

แข่งมาใครได้ชื่อ คณะ? แล้วจะว่ากรูเห็นแก่ตัวเห็นชมรมมากกว่าคณะ?

อย่าคิดว่าเรื่องของคนอื่นไม่สำคัญได้มั้ย ชั้นต้องแข่งเพราะชั้นสัญญาไว้

สัญญากับครูดาบบนไว้ตั้งแต่ตอนยังไม่ติด แล้วจะให้เบี้ยวงั้นเหรอ?

จะโดนอะไรมั้งก็ไม่รู้เนี่ยนะ? ไม่รู้อะไรแท้ๆอย่ามาทำเป็นปากดีพูดพล่อยๆได้มั้ย?

โดนเรียกมากรูเหนื่อยกรูเจ็บจะตายอุส่าห์มาเพราะสงสารกลัวพวกแมร่งโดนรุ่นพี่เล่น

ยังจะมาทำอะไรงี้มากวนตีงใส่อีก สลัด-  -*

มีการมาบ่นด้วยว่าเวลาเค้านัดมาทำงานกันไม่รู้จักมา

นัดกรูมาแวก็ไม่ทำอะไร มีอย่างีท่ไหนนัดกรูมาบ่าย มาซะ4โมง

ให้นั่งรอนั่งเวิ่นเฉยๆไม่ทำอะไร ไม่ได้อยู่ว่างๆนะเว้ย

บอกเสาร์อาทิตย์เค้ามีงานมีอะไรก็ไม่รู้จักมา

-  -*ก็กรูแข่งอะ กรูซ้อมดาบอะ กรูโทรบอกสันแล้วบอกสต๊าฟแล้วยังจะเอาอะไรอีกอะ

บอกหัวหน้าเมเจอร์ บอกเพื่อนก็บอกแล้วพวกมรึงไม่คุยกันเองอะ

โว๊ยยย เหนื่อยโว้ยย เหนื่อยมากมาย ให้ตายสิ .........

***จะมีรุ่นพี่มาอ่านรึจะมีเพื่อนมาอ่านก็ไม่สนแล้ว ใครไม่พอใจไม่สบอารมร์ก็ช่าง

เหนื่อยแล้ว อยากทำอะไรก็ทำเหอะ.......



**นอกเรื่องแปะรูปให้ดูเล่นแก้เครียด

แสกนเน่า พึ่งมือถือ....
อยากแปะอีกแต่ขี้เกียจละเหนื่อย ง่วง ไปนอนละ งวดหน้าละกัน
อยากบ่นว่าอยากอ่านบลอคชาวบ้าน อยากตอบบลอคชาวบ้าน
อยากวาดรูป อยากทำปก แต่ทำไมได้ แง่ง ก๊าซซซ เอาชีวิตอันแสนสงบสุขของตรูคืนมา!!!!
อยากบ่นอีกนิด เอาสันทนาการ(ของกรู)คืนมา5555555555
อันหลังนี่เสี่ยงตายพิกล 5555 พอใจละ ไปละ บ๊ะบาย รักทุกคน โคตรคิดถึงเลย -  -+
(เอาฟามเครียดไปโปะคนอื่นละตัวเองก็ชิ่ง) 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ปวดหัว ปัญหาเยอะ
พวกพูดไม่รู้เรื่องนี่ไม่รู้จะว่าไงว่ะ
ปล่อยไป คิดมากปวดหัวเปล่าๆ
เฮ้อออออออออออ

#1 By ream--รักเป็ด!!! on 2008-06-22 23:57

ช่างหัวกบาลมัน..

ไม่ได้มีเพื่อนเฮงซวย ไม่ได้มีรุ่นพี่ล้อมหน้าล้อมหลังไม่เห็นตาย ชั้นเองเรียนจบมา ไม่เห็นต้องมาเกาะอยู่กับรุ่นพี่รุ่นน้องหรือเพื่อนเลย สมองมี ทำได้เองเสมอมา มั่นใจในสิ่งที่ตัวเองทำว่าถูกแล้วแกทำถูกจริงๆก็พอ

ทุกอย่างก็เพื่อตัวเราเองมันสำคัญที่สุดไม่ใช่คนอื่น

ปล ช่วงนี้ชั้นก็เครียดวะ แต่เรื่องเส้นทางชีวิตตัวเอง แต่ขี้เกียจเล่า ถ้าแกอยากฟังมีเวลาค่อยมาว่ากัน ฮา

#2 By โลมาทราย on 2008-06-23 00:03

โอ๋ ๆ ๆ

บ่นเสร็จแล้วอย่าลืมหาอะไรทำคลายเครียดนะ
(โทษทีไม่ได้ไป เป็นหวัดงอมแงม)

#3 By พี่รหัส069 (222.123.29.156) on 2008-06-23 00:10

ตูนึกแล้ว..........ตอนตูตูก็เคยเจออะไรแบบนี้
ว่าแต่................แค่คุยกับรุ่นพี่นี่มันปีนเกลียวตนไหนฟระ........................
ปล.ช่างเฮ้ดมัน ส่วนเรื่องถ้าลาหยุดแล้วคุยกัยสต๊าฟแล้วว่าจะหยุดก็ไม่เป็นไรบอกหัวหน้าเมเจอร์เลยว่าขอกับสต๊าฟแล้วก็ได้
ช่างมันเถอะ อะไรจะเกิดก็ปล่อยมันไปopen-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile question question
มาอีกเม้นต์
ตั้งแต่เริ่มรับน้องมา
คุณอัพบล็อกบ่อยขึ้นนะคะคุณนิรามัยopen-mounthed smile

#6 By ream--รักเป็ด!!! on 2008-06-28 03:39

...ว๊ะ = =''ปล่อยกรูไปเถอะ
มันมีเรื่องให้บ่นมีเรื่องหใหนื่อยใจเยอะแยะนี่หว่า
นี่ก็ว่าจะอัพอีก แต่เริ่มสงสารคนอ่าน 5555
ไม่อัพละ ไว้ค่อยแปะรูปรึอะไรทำนองนั้นเอา
(ดองต่อไป)
ปล.ไม่ได้อยากปั่นแต่ก็นะ

#7 By LufiaxYondaime on 2008-06-28 23:52

งันก็บ่นๆไปเรื้อยๆเลยสิเจ้บ่นให้ตายไปเลยยิ้งดี(มะได้ด่านะหุหุหุ)big smile

#8 By Dark_[R]_Omega (118.172.55.170) on 2008-07-03 18:11

ใจเย็น แก่นสาร คือ ศิลปะ สร้างสรรค์

#9 By (58.9.152.216) on 2008-07-09 23:47

รักศิลปะ ให้มากกว่ารักตัวเอง ให้อะไรกับศิลปะ แล้วจะได้ ความสุขที่หาไหนไม่ได้กลับมา

#10 By sajai (58.9.144.39) on 2008-07-09 23:49

คน หรือ มนุษย์ สร้างสรรค์ศิลปะ
- คน หรือ มนุษย์ นั้น ใช้ว่าจะเสมือนกัน อย่างที่เข้าใจ หากไร้ปัญญาไร้คุณธรรมก็อย่ากที่จะ เป็นมนุษย์ ที่สร้างสรรค์ ศิลปะ หรือ อื่นใดได้ ความประเสริฐของมนุษย์อยู่ที่การเรียนรู้การศึกษาการพัฒนาตน สิงสำคัญคือปัญญา มนุษย์เกิดมาโดยไร้ความสามารถแต่เมื่อเรียนรู้จึงฝึกฝนพัฒนาไปได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด และพัฒนาได้สูงสุดเป็นพุทธะ มนุษย์นั้นเป็นสัตว์ที่ประประเสริฐโดยการฝึก ถ้าไม่ฝึกนั้นหามีความประเสริฐไม่ ท่าผ่านการฝึกแล้ว ก็จะเป็นหมู่มนุษย์ ที่สมบรูณ์ พร้อมที่จะสร้างสรรค์สิ่งต่างๆได้


โลกของความเป็นจริงมันเหน็ดเหนื่อยกว่านี้มาก การทำงานศิลปะที่จริงจังก็เหน็ดเหนื่อยท่าหากทุ่มเทให้กับมัน เข้าถึงมันจริง งานศิลปะจะมีค่าได้ไม่ได้แสดงออกด้วยความงามเพียงอย่างเดียวแต่ คุณค่ามันอยู่ที่ที่มาของผลงานนั้น ว่าเขาได้เหน็ดเหนื่อยกับการค้นหาข้อมูลฝึกฝน มันมากน้อยแค่ไหน เมื่อเทียบกับความเหนื่อยกับเรื่องแค่นี้นั่นมันเล็กน้อยมาก หกตั้งใจจะทำงานศิลปะอย่าง ใจรักไม่ใช้เพียงค่านิยม หรือโลโก้เท่านั้น (มุมมองในสายตาคนนอกเท่านั้น )

#11 By sajai (58.9.152.216) on 2008-07-09 23:58

มีใจหรีอป่าว

#12 By sajai (58.9.144.39) on 2008-07-09 23:59


คุณเคยถามตัวเองไหม?ว่าทั้งหมดนั้นมันเกิดจากอะไร?
บางครั้งสิ่งที่เรามอง สัมผัส ได้ยิน มันก็ไม่ใช่อย่างที่คุณคิดเสมอไป....
คุณลองตั้งคำถามสิ ว่าทำไมเค้าถึงทำกับคุณแบบนั้น?
ทำไมทุกคนต้องมารุมเร้าคุณ ว่าคุณ ต่างๆนาๆ
ทำไม?

บางทีคุณคิดว่าสิ่งทีคุณทำนั่นคือถูกต้องที่สุด ดีที่สุดแล้ว
ไม่ได้เดือดร้อนใคร

แต่ทำไมเค้ายังรุมเร้าคุณล่ะ

นั่นเพราะเค้าคิดว่าคุณเป็นปัญหารึเปล่า?

บางที การที่เราลดทิฐิตัวเราเองลง ใส่ใจคนอื่น

คุยกันมากขึ้น

มันก็ไม่ได้ทำให้เราลำบากขึ้นเลยนะครับ

คุณลองคิดดูสิว่า การกระทำอะไร ที่คุณทำให้เค้าต้องแสดงออกแบบนั้น

คุณอาจจะโกหกตัวเองได้ว่าฉันไม่ได้ทำอะไรนี่

จริงรึเปล่าครับ?

"ฉันเป็นของฉันอย่างนี้"

นั่นแหละคือคำตอบ ผมเข้าใจว่าคนเรามีความคิดที่ต่างกัน คุณก็มีความคิดที่ต่างจากคนอื่น ความคิดที่ต่าง บางครั้งมันก็เกิดความขัดแย้งกันบ้าง.....

แต่ชีวิตคนเรา ก็ต้องเจอกับความแตกต่าง การเปลี่ยนแปลงอยู่แล้ว....

ทีนี้คุณลองคิดดูสิ ว่าคุณแตกต่าง เค้าก็ต้องมีความคิดที่แตกต่างกับคุณเช่นกัน

มันจึงมีความขัดแย้งขึ้นมา....

แต่สังคมมันอยู่ได้เพราะมันก็มีบางอย่างที่จูนเข้ากันนะครับ....

การที่แตกต่างอย่างสุดโต่ง มันไม่ได้หมายความว่าคุณจะยิ่งใหญ่ได้....

บางครั้งการเดินตามรอยคนอื่น ก้าวไปอย่างช้าๆ
มันก็ยิ่งใหญ่ได้เช่นกัน...

ยิ่งในโลกของศิลปะ คุณต้องเปิดกว้างทางความคิด เข้าใจสภาวะที่เป็นไปของโลก ทำตัวให้ต่ำ ต่ำทางทางความรู้
ต้องกระหายความรู้ ความเข้าใจในสิ่งที่คุณกำลังจะสร้างสรรค์ออกมา

ไอเดียที่ดี ไม่ได้มีแค่ในกูเกิ้ลกับหนังสือนะครับ......

คุณจะสร้างสรรค์งานดีๆได้อย่างไร ถ้าคุณยังติดยึดกับโลกของตัวเองตลอดเวลา......

ผมไม่ได้บอกว่า ให้คุณเป็นแม่พระ ทำเพื่อคนอื่น สละชีพ ก็ไม่ใช่นะครับ
เพียงแต่ว่า คุณลองมองดูพวกเขาบ้างว่าเค้ากำลังจะบอกอะไรกับคุณ

ทุกสิ่งทุกอย่างมันมีเบื้องหลังของมัน....

สิ่งนึงที่ผมรู้สึกได้จากคุณอย่างนึงคือ คุณยึดบรรทัดฐานของตัวเองเป็นหลัก....

คุณเอาบรรทัดฐานของตัวเองไปใส่ให้เพื่อนๆว่าพวกเขานั้นโง่ ไร้สาระ....

คุณก็เลยเอาไปบอกว่าพวกนี้มันโง่ไร้สาระ ด้วยบรรทัดฐานของคุณเอง....

คุณยังไม่เปิดใจที่จะเรียนรู้สังคมเลย นี่เป็นแค่สังคมที่คุณเอ็นท์เข้ามานะครับ? คุณเลือกเองไม่ใช่หรอ? คุณต้องการ เรียกร้อง ไปติว?

นี่เป็นสังคมศิลปะย่อยๆเท่านั้นเองนะครับ....
คนที่ทำงานศิลปะเช่นเดียวกับคุณ คุณยังปฎิเสธ?

แน่นอนคุณอาจจะบอกว่า ฉันไปหาเอาข้างนอกก็ได้
แต่คุณจ่ายค่าเทอม ลงทะเบียนแล้วนะครับ คุณจ่ายเงินให้กับสังคมนี้แล้วนะครับ? แล้วคุณจะไปขวนขวายจากข้างนอก ทั้งๆที่ไอ้ที่คุณจ่ายไปมันก็ป้อนมาให้แล้ว
มันไม่ง่ายกว่าหรอ?
หาเพื่อนข้างใน มันก็ไม่ได้เลวร้ายขั้นปางตายหรอกนะครับ
........

ผมเข้าใจว่า มันอาจจะไม่ใช่สังคมอย่างที่คุณคิด แต่ผมบอกแล้วว่าทุกอย่างมันมีเบื้องหลัง....

จริงๆแล้วคุณก็ไม่ได้อยากจะให้มันเป็นแบบนี้หรอก...
แต่คุณก็ไม่รู้จะจัดการยังไง
กับความรู้สึกของตัวเองอยู่ลึกๆ...
และสังคมใหม่ที่มันมารุมเร้าคุณอยู่แบบนี้...


ผมคิดว่า คุณเพียงแค่ไม่รู้วิธีที่จะออกจากตัวเองยังงัยเท่านั้นเอง......

ชีวิตของสิ่งมีชีวิตทีเรียกว่ามนุษย์จะสามารถเป็นมนุษย์ได้เต็มขั้นนั้นมันเกิดจากการเชื่อมโยงระหว่างเรากับคนอื่น การอยู่กับคนอื่นการเปิดรับคนอื่นไม่ได้หมายความว่าเป็นการทำตามใจของคนอื่นแต่ในความเป็นจริงมนุษย์เราจะอยู่เฉพาะใน "โลก" และ "บรรทัดฐาน" หรือ"ความสุข" ของตัวเองไม่ได้ เราเป็นเราก็เพราะเราเชื่อมโยงกับคนอื่นความสุขความทุกข์ของเราขึ้นอยู่กับการเชื่อมโยงกับคนอื่นไม่เคยมีสิ่งใดที่มีความหมายแน่นอนอยู่แล้วมีแต่สิ่งที่ถูกสร้างสรรค์ความหมายขึ้นมาผ่านสัมพันธภาพและการเชื่อมโยงกับคนอื่น ถ้ามัวอยู่แต่กับตัวเองโลกของตัวเองความสุขของตัวเองบรรทัดฐานของตัวเองเราก็จะไม่สามารถค้นพบสิ่งใดได้เลย

ผมว่าคุณไม่สามารถค้นหาสิ่งนั้นโดยปราศจากการเชื่อมโยงกับคนอื่น
เพราะถ้าปราศจากคนอื่นในชีวิตการค้นหาความหมายของชีวิตหรือการตอบคำถามว่าเราเกิดมาเพื่ออะไรก็เป็นสิ่งที่ไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป

ชีวิตของมนุษย์เรามีความหมายก็เพราะคนอื่นไม่ใช่ตัวเราเอง

-คุณบอกปาวๆว่าคุณทำเพื่อคณะ แต่คุณได้แสดงอะไรว่าทำเพื่อคณะจริงๆรึเปล่า? คุณได้บอกใครไหม?ว่าคุณทำ
ไม่มีใครรู้หรอกว่าคุณทำอะไรถ้าคุณไม่บอก
-คุณเจ็บไปทั้งตัว แล้วทำไมคุณไม่บอกเพื่อน?ว่าคุณไปทำอะไรมา คุณตะคอกไปก็เท่านั้น คุยกันดีๆก็ได้ เค้าตะคอกมา ก็ไม่ได้หมายความว่าคุณต้องตะคอกกลับ..
หรือ ณ เวลานั้นมันไม่สะดวก ก็ค่อยเก็บมาคุยกันดีๆทีหลังได้...
-คุยกับรุ่นพี่ ข้อนี้ผมไม่เถียง แต่มันก็อยู่ที่กาละเทศะแหละครับ ถ้าเขามองแบบนั้น คุณก็ต้องระวังตัวบ้าง
ดีกว่าดื้อดึง ทำไปก็เท่านั้น ทะเลาะกันเปล่าๆ
-เท่าที่ดู คุณก็ยังคงขัดแย้งในตัวเองอยู่ดี คุณบอกว่าคุณทำเพื่อคณะ แข่งเพื่อสร้างชื่อเสียงให้คณะ แต่คุณอายที่จะใส่ชุดรับน้อง หรือเดินกับเพื่อนที่ใส่ชุดรับน้องไปห้าง?
ทั้งๆที่เพื่อนคุณก็ทำเพื่อคณะเช่นเดียวกับคุณแต่วิธีการที่แตกต่างกันเท่านั้นเอง...
-ไม่มีเพื่อน ไม่มีรุ่นพี่ ไม่ตายแน่นอนครับ ก็กินข้าวได้ขี้นี่นา...แต่ว่าคุณจะอยู่สเหมือนคนตายไปทำไมละครับ?
-คุณลองมองกลับกันบ้างสิ ไอ้ที่คุณสงสารเค้าน่ะ บางที..เค้าก็อาจจะรู้สึกสงสารคุณเหมือนที่คุณรู้สึกกับพวกเค้าเหมือนกันก็ได้นะ
-อย่าแบกโลกทั้งใบไว้ที่ตัวคุณเอง

ผมเชื่อว่าว่าคุณอยู่ได้แน่นอน และเป็นสุขด้วย
แต่ผมก็เชื่ออีกว่า มันไม่ใช่สุขระยะยาวหรอก...
เพราะท้ายสุดคุณก็คงจะรู้ด้วยตัวคุณเองว่าคุณจะอยู่กับความรู้สึกตัวเองเช่นไร...เมื่องถึงเวลานั้น...
มันอาจจะไม่ใช่ตอนนี้ แต่มันก็ซักวันหนึ่งแหละ...
[แต่ผมว่าลึกๆคุณก็รู้สึกแหละ]
เมื่อถึงเวลานั้น ผมหวังว่าคุณจะเข้มแข็งพอที่จะรับสิ่งต่างๆที่หนักหน่วงกว่า หรือมรสุมชีวิตได้...
ไม่มีใคร อยากโดนเกลียดหรอกครับ...
ผมเข้าใจ...
ยินดีด้วยนะครับ กับชีวิตอนาคตกับสิ่งที่คุณเลือกมันมา คุณเลือกเอง....ด้วยความพยายามของคุณ..

คุณอาจจะเกลียดผมก็ได้ตอนนี้ แต่ผมบอกเลยนะ ผมไม่มีอะไรจะเสีย สิ่งที่ผมพิมพ์ไป ผมถือว่ามันมีค่าพอที่จะพิมพ์ให้คุณอ่าน เพราะผมหวังว่าคุณคงจะได้มุมมองอะไรใหม่ๆจากผมบ้าง

ไม่ต้องกลับไปรับน้องหรอกครับถ้าคุณไม่สบายใจ
หาคำตอบกับความรู้สึกของตัวเองก่อนดีกว่าครับ


เพราะถ้าคุณรักคนอื่น ทั้งๆที่คุณยังไม่พร้อมมันก็ไม่ดีอีกเช่นกัน มันเป็นความรักที่พิการครับ....

โชคดีครับ ...

#13 By น้องร๊อก on 2008-07-10 01:32

นี่เป็นข้อความจากชั้น...

ชนบท วิจิตรศิลป์ ม.ช. รุ่น19

มีคำถามเดียวที่อยากถาม...
"คิดว่าทำถูกแล้วใช่มั้ย?"

ถ้าคำตอบคือ"ใช่" ก็จงทำต่อไป แม้ว่าผลลัพท์ที่ได้ จะไม่เป็นไปอย่างที่ตัวเองหวัง

่ถ้า"ไม่" แล้วรู้ตัวไหมว่ามันผิดที่ตรงไหน ถ้ารู้ก็จงแก้ไขปัญหาเสีย แม้ว่ามันจะทำให้ตัวเองรู้สึกแย่ก็ตาม

แต่ถ้าแก "ไม่รู้" "ไม่แน่ใจ" รู้รึเปล่าว่าจะต้องทำยังไง?

จะเชิดหน้าสร้างเกราะคุ้มตัวเองไว้อย่างขลาดเขลา
หรือจะก้มหน้ายอมรับชะตากรรมอย่างกล้าหาญ

พี่อยากให้แกเลือกข้อสุดท้าย เพื่อแกจะได้เป็นผู้ชนะในท้ายที่สุด

ไปคุยกับเพื่อนให้เข้าใจ แกไม่บอกพวกมันก็ไม่รู้หรอก
คิดในมุมกลับสิ...
ในสายตาเพื่อน แกคือคนที่โหวกเหวกวิ่งเข้าหารุ่นพี่ ตีซี้รุ่นพี่ ทำตัวไม่เข้ากับเพื่อน รู้มั้ยว่าเพื่อนแกมองแกแบบไหนตอนที่แกวิ่งเข้ามาหาพวกพี่
...แกไม่รู้หรอก... เพราะถ้าแกรู้แกเข้าใจ แกคงไม่ทำ

แกยังไม่รู้จักเพื่อนแกดีเลย แกจะหวังให้เพื่อนมารู้จักแกมันเป็นไปไม่ได้

สุดท้ายนี้...
ขอแนะนำว่า ตอนประชุมรุ่น ไปคุยกับเพื่อนซะ ชี้แจงให้เคลียร์ มันจะพอใจหรือไม่ ก็เรื่องของมัน ส่วนเรื่องรับน้อง ถ้าไปรับต่อมันก็ดี แต่ถ้าไม่อยากไปรับต่อมันก็สิทธิ์ของแก ก็บอกกับเพื่อนมันดีๆก็แล้วกัน อย่าทะเลาะกัน มันต้องมีคนไม่พอใจแน่ แต่ถ้าแกยังทำตัวหยิ่ง คิดว่าตัวเองถูก กีดกันตัวเองออกจากเพื่อน เลือกคบแต่คนที่แกพอใจ มันก็คงแก้อะไรไม่ได้

ขอให้โชคดี
พี่ไม่โกรธแกหรอก


ถ้ามีปัญหามาปรึกษาได้ นี่ mail พี่
rural_rural@hotmail.com

ส่วนสตาฟหรือเพื่อนของไอ้นี่ที่ได้อ่านข้อความนี้
พี่อยากจะบอกว่า ต่อให้ทั้งคณะแบนมัน แต่เพื่อนกับสตาฟห้ามแบนมันเด็ดขาด ไม่อย่างนั้น การที่มันไม่สามารถอยู่ในสังคมได้ มันก็เป็นเพราะพวกคุณนั่นแหละที่ขับมันออกมาจากสังคมเอง

#14 By ชนบท (Rural) on 2008-07-10 20:40

วันนี้ไม่ป่ะหน้ากัน
ป่ะบล็อกคุณนิรามัยแล้วกันนะคะ ฮิ้วว

ช่วงนี้คุณคงชิลแล้ว? (เออ จะว่าไปขอนอกเรื่อง
ไอ่ชิลเนี่ย มันไม่ได้มาจาก children เฟร้ย
มันมาจาก chilly ที่หมายถึงเย็นตั่งหาก)

กลับมาอ่านอีกรอบแล้วก็เวียนเฮดยิ่งกว่าเดิม
อืมมม ศิลปะนี่เข้าใจยากจริง ไม่ใช่ล่ะsad smile
เห็นด้วยกะคุณพี่ rep 14 แต่ก็เข้าใจว่าแกจะกลับไปก็ต่อเมื่อแกพร้อม แต่นี่เป็นโอกาสให้สูเจ้าเติบโต
ย้อมกลับมาดูมันอาจจะเิป็นแค่เรื่องเล็กๆในชีวิตมหาลัยก็ได้ นิรมัยไม่ได้โง่ นิรมัยแค่ควบคุมตัวเองไม่เก่ง
และที่สำคัญ นิรมัยยังสื่อสารไม่เก่งอีกด้วย

นิรมัยสมควรทำให้เพื่อนและคนอื่นเข้าใจว่านิรมันไม่ได้เห็นว่าคณะไม่สำคัญ รุ่นไม่สำคัญ
แต่นิรมัยแค่ต้องการพักผ่อน ฮีล หรือบลาบลา
แต่ก็พร้อมจะมาถ้ามีคนเรียก การที่นิรมัยทำแบบนี้อาจจะเกิดความเข้าใจผิดอันใหญ่หลวงต่อคนไม่สนิทว่านิรมัยไม่พอใจ ไม่เอารุ่น
แต่ที่จริงนิรมัยแค่มีเหตุผลของตัวเองที่อยากจะออกห่างนิดหน่อย และเช่นที่กล่าวไปแล้ว นิรมัยสื่อสารไม่เก่ง

ข้าเจ้านึกภาพนิรมัยออกไปยืนพูดในที่ประชุมชมในเรื่องแบบนี้ไม่ออก จังหวะที่จะเริ่มก็คิดไม่ได้ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่นิรมัยต้องทำเองก็จริงแต่ไม่ใช่ว่าจะให้คนอื่นช่วยไม่ได้
ยังไงข้าเจ้าก็สงสัยนัก ทำไมต้องเพ่งเลงนิรมัย เพราะนิรมัยเสียงดัง? นิรมัยรู้จักรุ่นพี่? ข้าเจ้าไม่ได้อยู่คณะเดียวกันกับนิรมัยก็จริง
แต่เชื่อว่าการกระทำที่คนอื่นคิดว่าเป็นชนวนให้เกิดปัญหานั้น นิรมัยไม่ได้แค่ทำคนเดียวแน่ แล้วทำไมเป็นนิรมัย?
ไม่ได้จะมาเรียกร้องแทนนิรมัย แค่สงสัยเฉยๆembarrassed
ไม่อยากให้มีบางคนที่แสดงความรู้สึกต่อคนอื่นแค่ตามกระแส เค้าว่าคนนี้มันเป็นหยั่งงี้ มันต้องงี้แน่เลย อะไรแบบนี้ มันแย่มาก

ข้าเจ้ากึ๊ดฮอดเน้อนิรมัย วันนี้ข้าเจ้าอยู่หอคนเดียวเปลี่ยวมาก หุงข้าวกับทอดจิ้นกินเอง เหลือ พรุ่งนี้มากินได้นะ ( ฮา) confused smile
อีกนิด ข้าเจ้าคิดว่าการปริ้นท์บล็อกคนอื่นไปให้คนจำนวนมากดูนี่มันแย่มากเลยนะ ข้าเจ้าเปรยเฉยๆ ข้าเจ้าไม่รู้เรื่องopen-mounthed smile

#16 By ต้า (72.220.20.13) on 2008-07-16 13:39

อืม ฟังแล้วปวกกะบาลว่ะ - -*

ไม่เข้าใจทำไมคนมันเป็นแบบนั้นกันนะ เราอยู่มาไม่เคยจะเจอ ก็เลยช่วยไรไม่ค่อยได้ ได้แต่สงสารแกว่ะ ก็ใจเย็นๆหน่อยละกัน

#17 By ค้างคาว (72.220.20.13) on 2008-07-16 13:40

ไม่มีใครเค้าพูดแบบนั้นกันหรอก อย่าเพิ่มเติมไปเองได้มะ

#18 By 26 (117.47.149.231) on 2008-07-19 07:34